(ANKARA) – Dijital gereçlerden alçıya, keçeden bilgisayar ekranına kadar karışık malzemelerle ürettiği soyut, figüratif yapıtlarıyla dikkati çeken Elif Su Demir, “Bu çağda ve bu ülkede bayan sanatçı olmak, hala sesini duyurmak için efor gerektiriyor. Fakat tam da bu yüzden üretmekten vazgeçmek değil, daha da sıkı sarılmak gerekiyor. Ben de o denli yapıyorum. Toplumun bayanlara yüklediği rolleri kurcalamak, aksi yüz etmek istiyorum” dedi.
Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Fotoğraf Kısmı mezunu 26 yaşındaki sanatçı Elif Su Demir, karışık teknik kullanarak ürettiği soyut, figüratif yapıtlarının üretim sürecini ANKA Haber Ajansı’na anlattı.
Çalıs¸malarında kullandığı materyal konusunda kendisini sınırlandırmadığını, bilgisayar ekranı da alçı da kullandığını, metinler, ses kayıtları, dijital görseller ya da gündelik hayattan alınmış objelerin işinin kesimi olabildiğini söyleyen Demir, şöyle konuştu:
“Her işin lisanı, hem konusu hem de gereciyle birlikte şekilleniyor. Hayatımda karşıma çıkan küçük anlar, aile içi latifeler, arkadaşlarımla tekrar tekrar söylediğimiz cümleler, annemin yaptığı yemekler ya da kendi takıntılarım, hepsi işlerime sızıyor. Bazen bu anılar, fizikî bir objeye dönüşüyor, bazen dijital bir görsele bazen de yazıya ya da alçıdan yapılmış bir forma. Tüm bu üretim süreci, ferdî bir yerden başlasa da izleyiciyle ortak bir his yakalamayı hedefliyor. Bazen birlikte gülüyoruz, bazen şaşırıyoruz ya da anlamakta zorlanıyoruz lakin her seferinde birlikte bir duyguya dokunuyoruz. Benim için sanat tam olarak bu, kendi öyküm üzerinden oburunun kıssasına de alan açmak.”
“ Her iş kendi gerecini beraberinde getiriyor “
Eserlerini üretme sürecinde daima not, ses kaydı aldığını, materyal seçiminin de iç sesiyle birlikte şekillendiğini belirten Demir, “Sabit bir üretim tekniğim yok. Dijital ekran, alçı, kumaş, ses kaydı, yazı, hatta yemek tarifleri… Hepsi benim için birer anlatım aracı. Her iş kendi lisanını, materyalini beraberinde getiriyor” dedi.
“Infandous” ismini verdiği işinden örnek veren Demir, işin içsel bir süreç sonucunda ortaya çıktığını belirterek, şunları söyledi:
“Ekran karşısında geçirilen saatler, görünür olanla olmayan ortasında bir hudut üzere gelmeye başlamıştı bana. Python tabanlı yaratıcı kodlama kullanarak bastırılmış, itici, bakması güç görselleri ışıklı ve ekranlı bir düzenleme içine yerleştirdim. Bu işte kodlama yalnızca teknik değil, birebir vakitte söz biçimiydi. Dijital olanla duygusal olanı birebir yüzeye taşımaya çalıştım. Kısacası üretim benim için bir cins arşiv tutmak üzere. Hislerin, manzaraların, tekrar eden niyetlerin, bazen küçük utançların ya da unutulmuş seslerin arşivi… Sanat, bunları dışarı çıkarma, şekillendirme ve paylaşma biçimim.”
“Toplumun bayanlara yüklediği rolleri kurcalamak, aykırı yüz etmek istiyorum”
Demir, 21’nci yüzyıl Türkiye’sinde bayan bir sanatçı olmayı ise şöyle tanımladı:
“Toplumun bayanlara yüklediği rollerin tam ortasında durmak istemiyorum. Kadın sanatçı olmak, her gün farkında bile olmadan üzerimize yapışan beklentilerden sıyrılmayı öğrenmek demek. ‘Bunu yapamazsın’, ‘Bu fazla kişisel’, ‘fazla duygusal’, ‘fazla komik’, ‘fazla açık’ gibi filtrelerin içinden geçip üretmek zorundayız. Lakin ben o filtreleri bilerek kırmaya çalışıyorum. Görünmez olanı görünür kılmak, benim için bayan sanatçılığın en değerli kesimlerinden biri. Mesken içi tecrübeler, nesilden jenerasyona aktarılan davranış kalıpları, kadınlık halleri… Bunların her biri hem ferdî hem toplumsal birer arşiv üzere. İşlerimde bunlara yer vermek, hem kendimi anlatmak hem de diğerlerinin sesini duyurmak manasına geliyor. Bu çağda ve bu ülkede bayan sanatçı olmak, hala sesini duyurmak için efor gerektiriyor. Ancak tam da bu yüzden üretmekten vazgeçmek değil, daha da sıkı sarılmak gerekiyor. Ben de o denli yapıyorum. Toplumun bayanlara yüklediği rolleri kurcalamak, aykırı yüz etmek istiyorum.”
Elif Su Demir, “Sanatınız hayatınızı idame ettirecek bir gelir kaynağı oluyor mu” sorusunu ise şöyle yanıtladı:
“Bu sorunun karşılığı, hem evet hem hayır. Sanat şu an için tek başına geçimimi sağlamıyor fakat bu beni üretmekten alıkoymuyor. Esasen yalnızca para kazanmak için sanat yapamazdım çünkü benim için üretim süreci çok ferdî, çok ağır ve birçok vakit içsel bir gereksinim üzere. Lakin bununla birlikte sürdürülebilirlik elbette çok değerli. Ürettiğiniz şeyin görünür olması, desteklenmesi, paylaşılması; hem ekonomik hem de manevi olarak devam edebilmenin en değerli yollarından biri. Ben şu an üretimimi sürdürebilmek için farklı kaynaklardan takviye alıyorum. Sanat benim için yalnızca geçim kaynağı değil, aynı vakitte bir varoluş biçimi.”
Reklamdır
