(ANKARA) – DEVA Partisi Genel Lider Yardımcısı Mehmet Emin Ekmen, ” Türkiye‘de barış arayışlarının devlet aklıyla buluştuğu her teşebbüs tarihi fırsatlar barındırmaktadır. Bahçeli’nin daveti ile birlikte artık bir yol haritasına dönüşen süreç de tam da bu bağlamda, ikinci yüzyılın tarafını belirleyebilecek bir eşik olabilir” dedi.
Ekmen, yaptığı açıklamada, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Lideri Devlet Bahçeli’nin “Terörsüz Türkiye” davetleriyle yeni bir periyodun kapısının aralandığını belirtti.
“1 Ekim 2024 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde MHP başkanı Devlet Bahçeli’nin DEM Parti sıralarına uzattığı el ve devamında Öcalan’a, örgütüne silah bıraktırma istikametindeki davetiyle gelişen süreç, emelleri ve yolu açısından tarihi bir teşebbüsü temsil etmektedir” tabirlerini kullanan Ekmen, şunları kaydetti:
“Yüz yıllık devlet geleneğine eş, kırk yılı aşkın müddettir şiddet ve terörle örülmüş, bir sorunun çözülmesi sadece iç barışı sağlamakla kalmayacak; birebir vakitte Türkiye’yi ekonomik, diplomatik ve siyasal açılardan dünyanın önde gelen ülkeleri ortasına taşıyacaktır. İçeride sağlanacak dönüşüm ile Cumhuriyetin ikinci yüzyılına geçiş, dışarıda ise milletlerarası ve bölgesel krizlerde güçlenecek bir ülke için kritik bir eşikteyiz. Süreci dikkat alımlı kılan sırf mümkün beklentiler ya da sonuçları değil, tıpkı vakitte yoludur. Çatışma tahlili örnekleri açısından bakıldığında, içinde bulunduğumuz süreç; Güney Afrika’dan Filipinler’e, İspanya’dan İrlanda’ya kadar bilinen hiçbir memleketler arası tecrübeyle örtüşmeyen, atipik bir örnektir. Tıpkı biçimde, Türkiye’nin geçmişte denediği on üç farklı tahlil arayışından da ayrışan, kendine mahsus bir yapıya sahiptir. Bu özgünlüğün en kıymetli sebebi, sürecin şahsen Sayın Bahçeli tarafından sahiplenilmesi ve sistematik bir biçimde yapılan açıklamalarla canlı tutulmasıdır. Bahçeli’nin PKK’nın silah bırakması için Öcalan’a yaptığı davet sürece aleniyet kazandırmış, DEM Parti’ye de referans ile birlikte muhataplık ve meşruiyet tartışmalarını sonlandırmıştır.”
Bu çerçevede, yasal ve anayasal ıslahat davetleri ile bir paradigma değişimi talebi ortaya konduğunu belirten Ekmen, Bahçeli’nin bahisle ilgili farklı tarihlerdeki açıklamalarına işaret etti. Ekmen, ” ‘Toplumsal rıza’, ‘TBMM’nin merkezi rolü’, ‘demokratikleşme ve ıslahat paketleri’, ‘siyasi alanın genişlemesi’, ‘güçler ortası denge’, ‘yargının tarafsızlık ve bağımsızlığının tesisi’, ‘siyasi partiler yasasında değişiklik’ üzere mevzu ve kavramlar, Bahçeli’nin tahlil sürecine yaklaşımının felsefi ve siyasi art planını göstermekte, ikinci yüzyıl için Cumhuriyetin dönüşümü talebini ortaya koymaktadır” sözlerini kullandı.
“Bahçeli’nin sürece dair kurduğu lisan şaşırtıcı”
Mehmet Ekin Ekmen, şu değerlendirmelerde bulundu:
“Bahçeli’nin sürece dair kurduğu lisan, yaptığı davetler ve sürdürdüğü ısrar, sırf MHP’nin klasik durumu açısından değil, ittifakın biçimi siyaseti açısından da şaşırtan niteliktedir. Ne var ki, bu çıkışların hak ettiği bedeli gördüğünü söylemek güçtür. Halbuki tartışma ekseninin buraya çekilmesi birçok açıdan siyaset ve ülke için faydalı olacaktır.
Barış sözünün, Türkiye’de uzun müddettir yalnızca bir siyasal risk olarak anlaşıldığı, adeta yazılı ve kelamlı siyasette yasaklı muamelesi gördüğü bir devirde, bu kelimeyi direkt söylem eden ve çatışma tahliline açık referanslar içeren bir tavrın ortaya konulması, başlı başına dikkate kıymettir.
Böyle bir sürece yalnızca onayının ve isteğinin dahi kâfi görülebileceği bir eşikte, Sayın Bahçeli süreci sadece kamuoyuna mal etmemiş, hasta yatağından yaptığı müdahalelerle sürecin katalizörü olmuş, birçok konuşmasında lakin bilhassa Türkgün gazetesindeki iki yazısında da sürecin siyasal hayata, devletin dönüşümüne tesirlerine dair çok boyutlu ve çok asıllı iletiler vermiştir.
Herkes Sayın Bahçeli’nin sürece desteğinin milliyetçi sosyoloji ve devlet bürokrasisi açısından kolaylaştırıcı rolüne işaret ederken, Sayın Bahçeli sürecin felsefesini inşa etmiş ve yalnızca Türkler değil, tıpkı vakitte Kürtler nezdinde de sürecin meşruiyetini, kredibilitesini, itimadını sağlamıştır. Bilhassa DEM Parti’ye yönelik iletileri, ikili görüşmelerde kurduğu samimi diyalog ve kendisini adeta bir “garantör” olarak konumlandırmasıyla, sürece dair inşa edilmekte olan meşruiyet yerine kıymetli bir katkı sunmuştur.
Bahçeli açılımı olarak da söz dilebilecek bu yenilik, ittifak lisanı ve pratiğini kat be kat aşmış, tabanını bir dönüşüm sürecine sokmuş, bunu yaparken de Sayın Erdoğan’ı rahatsız etmemeye özel bir efor göstermiştir. Erdoğan’ı rahatsız ve huzursuz etmeme uğraşının, son devir yargısal faaliyetler ve CHP ile ilgili tartışmalarda Erdoğan’la örtüşme sonucunu ürettiği de söylenebilir.
Bir bağlantı modeli olarak taraflar ortasında mutabık kalınan ‘pazarlık yok’ vurgusuna karşın, geleceğe dair hukuksal, siyasi ve demokratik bir perspektif üretmesi, bu perspektifin arkasına bir ülke tahayyülü koyması elbette tartışmaya pahadır.
Bu nedenlerle, yürütmekte olduğum milletvekilliği ve DEVA Partisi Genel Lider Yardımcılığı konumundan azade olarak, bir barış gönüllüsü ve demokratikleşmiş bir ülke sevdalısı olarak Bahçeli’nin sürecin yürütülmesindeki ezber bozan çıkışları ve üstlendiği pozisyonu ele almak istedim.”
“İttifakı açısından sistemin reforme edilmesi birçok krizi sona erdirebilir”
“Bahçeli’nin önerdiği ıslahat çerçevesi, sadece tahlil sürecinin sağlıklı neticelenmesinin değil, Türkiye’nin içinde bulunduğu çok katmanlı krizden (ekonomik kırılganlık, tüzel çöküntü, toplumsal kutuplaşma, dış siyaset izolasyonu) çıkışın da anahtarı olabilir” görüşünü tabir eden Ekmen, şunları kaydetti:
“Bahçeli böylece inşasında başat rol oynadığı Başkanlık sisteminin hastalıklarından arınmasını sağlayabilir. Bizim tercihimiz elbette ki parlamenter sisteme dönüştür, siyasi maksadımız budur. Fakat ittifakı açısından sistemin reforme edilmesi birçok krizi sona erdirebilir.
Devlet Bahçeli’nin işaret ettiği ıslahat sınırı sırf bir güvenlik sorunu olarak değil, bütüncül bir siyasal tekrar yapılanma daveti olarak okunabilir. Hakikaten Bahçeli’nin 66. maddeyi çağrıştıran sözleri fakat böylesi bir tartışma içinde manasına kavuşabilir. Şayet bu perspektif samimi bir iradeye dönüşür ve süreç sivil aktörlerle birlikte yürütülürse, Türkiye’nin siyasi tarihi açısından bir kırılma anına şahitlik ediyor olabiliriz.
Şu kademede kimse bu sürecin nereye evrileceğini kesin olarak öngöremez. Fakat ortada olan şudur: Türkiye’de barış arayışlarının devlet aklıyla buluştuğu her teşebbüs tarihi fırsatlar barındırmaktadır. Bahçeli’nin daveti ile birlikte artık bir yol haritasına dönüşen süreç de tam da bu bağlamda, ikinci yüzyılın istikametini belirleyebilecek bir eşik olabilir.”
Reklamdır
