Eskişehir’de, eşinin engelli kızına bakmak istemediğini belirterek kendisini 7 sene evvel terk ettiği Arzuman Uçar, argümanına nazaran, 33 yıldır engelli çocuğuna tek başına bakarak ömür çabasını sürdürmeye devam ediyor.
Odunpazarı ilçesi 71 Konutlar Mahallesi’nde yaşayan Arzuman Uçar’ın tezine nazaran, engelli kızı Sevgi’ye 33 yıldır tek başına bakıyor. 59 yaşında 4 çocuk sahibi olan Uçar’ın savına nazaran, 34 yıllık eşinin 2018 yılında engelli çocuklarına bakmayı reddetmesi üzerine kendisini terk ederek diğer bir bayana gittiğini tabir etti. “Kendi çocuğunun bakım masraflarını üstlenmiyor, yalnızca bin lira nafaka veriyor. Neye yetecek?” diyerek yaşadığı zorlukları lisana getiren Uçar, her gün kızı Sevgi’nin bakımlarını kendi başına yerine getirmeye devam ediyor. Kızının 10 bin TL engelli maaşı ile şu anda 7 bin liralık kirasını ödeyen ve arta kalan para dışında bir geliri olmadığını belirten Uçar, mahallelilerin takviyesiyle hayat gayretini sürdürüyor.
“Bütün gün onunlayım, 24 saatim meskende geçiyor”
Kızı Sevgi’nin doğuştan bu yana engelli olduğunu belirten Arzuman Uçar, engelli çocuğuna 33 yıldır tek başına baktığını tabir etti. Bütün hayatını bakıma muhtaç çocuğuna adayan ve neredeyse 24 saatini meskende geçiren Uçar, “Çocuğum 33 yaşında, engelli. Doğumda başındaki bıngıldak kemiği birleşmiş, o kemiğin yerine de su birikmiş. Erzurum’da ameliyat ettirdik fakat hekimler bize dedi ki, ‘Bu çocuğun bedeni hiç gelişmez.’ O yüzden bu formda devam ediyoruz. Oturamıyor, göremiyor lakin duyabiliyor, anlayabiliyor. Mesela kapıdan içeri biri girince sesine reaksiyon veriyor. Acıktığı vakit ağlar, altı ıslandığı vakit huzursuz olur, o denli olunca da esasen anlıyorsunuz. Yalnızca sıvı yiyebiliyor, katı yiyemiyor. O yüzden çorbayla besliyorum. Sabahları kalkınca birinci onunla ilgileniyorum. Altını değiştiririm, mamasını yediririm, giydiririm. 2-3 günde bir banyosu var, onu yaptırırım. Geri kalan vakitlerde de kendi işlerimle, konutun işleriyle uğraşırım. Bütün gün onunlayım, 24 saatim konutta geçiyor” sözlerini kullandı.
“‘Ben bu çocuğa bakamam, gidin ne haliniz varsa görün’ dedi, terk etti gitti”
8 yıldır eşinden farklı olduğunu lisana getiren Arzuman Uçar, eski eşinin konutuyla ilgilenmediğini ve engelli çocuklarının bakımını hiçbir biçimde üstlenmediğini söyleyerek, “Eşim meskene bakmıyordu. Konutumun kirasını ödemiyordu, hiçbir muhtaçlığımızı karşılamıyordu. Ben o vakitlerde bu çocuğun maaşıyla konutun kirasını, doğalgazını öderdim. Onlar da yalnızca yemeye içmeye gelirdi. Bundan ötürü ortamızda düşünceler çıktı. Kendisine 800-900 liralık ayakkabı alırdı, bin liralık gömlek alırdı, ‘Siz benim giysime kuşamıma sakın karışmayın’ kederi. Pekala, bu çocuğa kim bakacak? Bir gün bile olsun bana sormadı ki çocuğun bir gereksinimi var mı diye, bir şey lazım mı diye. Sonra zati ‘Ben bu çocuğa bakamam, gidin ne haliniz varsa görün’ dedi, terk etti gitti, kendisine de öbür birini buldu” dedi.
“Allah hiçbir şeyi sebepsiz yaratmaz”
Uçar, yaşadığı kuvvetli hayat uğraşına karşın umudunu kaybetmediğini belirterek şöyle devam etti:
“Yine de Rabbime şükürler olsun ki bu türlü bir evladı bana verdi, ben ona bakabiliyorum. Allah hiçbir şeyi sebepsiz yaratmaz, onun bana gelişinin bir nedeni vardı ki Allah verdi; artık hem ben ona bakıyorum hem o bana bakıyor. Mevzu komşunun yardımları dışında hiçbir gelirim yok. Bir kuru canım, bir nefesim bir de bu hasta çocuğum var. Öteki hiçbir şeyim yok. Konutum barkım yok lakin Allah’ıma sığındım, diğer gidecek yerim de yolum da yok.” – ESKİŞEHİR
Reklamdır
